ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΜΟΥΤΖΑΧΕΝΤΙΝ: ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

«...τη στιγμή που η κυβέρνηση υποχρηματοδοτεί την εκπαίδευση και δεν έχει εκπληρώσει τις υποσχέσεις της για αύξηση της χρηματοδότησής της, αποτελεί πρόκληση η δημιουργία και συντήρηση 4 ΑΕΙ για την εξυπηρέτηση της εκκλησιαστικής ηγεσίας...»
Την περίοδο που στην ελληνική κοινωνία αρχίζει να γίνεται κατανοητή η ανάγκη διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας και ένας σημαντικός αριθμός πολιτών συμφωνεί με αυτή την προοπτική, η κυβέρνηση της Ν.Δ. καταθέτει στη βουλή το νομοσχέδιο ανωτατοποίησης των εκκλησιαστικών σχολών. Ένα νομοσχέδιο που αποτελεί βαρύτατο πλήγμα στις αξίες της ανώτατης εκπαίδευσης, ενισχύει τον εναγκαλισμό κράτους και ιεραρχίας και αποτελεί μέρος της ανταπόδοσης του κυβερνώντος κόμματος (δεξιά του Κυρίου) για τη στήριξη που του παρείχε προεκλογικά η εκκλησιαστική εξουσία.
Αποτελεί εύλογο ερώτημα ποια θα είναι η χρησιμότητα των “ανώτατων εκκλησιαστικών ακαδημιών ”, τη στιγμή που ήδη υφίστανται θεολογικές σχολές, στις οποίες είχαν τη δυνατότητα να μετέχουν της ανώτατης εκπαίδευσης όσοι ιερωμένοι το επιθυμούσαν. Λαμβάνοντας υπόψη το παραπάνω δεδομένο, η απάντηση είναι προφανής: Η ηγεσία της εκκλησίας θέλει να δημιουργήσει ιδρύματα προπαγάνδας για να ετοιμάζουν πτυχιούχους πιστούς στα «ιδανικά» της. Ο στόχος αυτός καθίσταται σαφής από την ανάγνωση του πλαισίου λειτουργίας των αγιατολλάχ-ΑΕΙ.
Πρώτα από όλα, ο τρόπος εισαγωγής των υποψηφίων καταργεί κάθε έννοια ίσης πρόσβασης στα κρατικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 4, πρόσβαση έχουν μόνο οι χριστιανοί ορθόδοξοι και ειδικά για τα προγράμματα ιερατικών σπουδών, μόνο άρρενες υποψήφιοι. Πρόκειται για πρωτοφανείς διακρίσεις στα ελληνικά ΑΕΙ. Αλλά και μετά τον προαναφερθέντα αποκλεισμό, οι αδικίες δεν σταματούν. Κριτήριο εισαγωγής θα είναι και το αποτέλεσμα προφορικής συνέντευξης ενώπιον επιτροπής την οποία θα προτείνει το διορισμένο Ανώτατο Επιστημονικό Συμβούλιο και στην οποία θα συνεκτιμάται συστατική επιστολή του οικείου μητροπολίτη (παρόμοιες διέθετε και ο Απ. Βαβύλης). Δημιουργείται έτσι ένα αντισυνταγματικό και διαβλητό σύστημα εισαγωγής που θα επιτρέπει στην ιεραρχία να επιλέγει και να προωθεί τους εκλεκτούς της.
Παράλληλα, η διοίκηση των εκκλησιαστικών ακαδημιών θα στερείται κάθε έννοιας δημοκρατίας, καθώς το -υπεύθυνο για όλα- Ανώτατο Επιστημονικό Συμβούλιο (του οποίου την προεδρία ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος επιθυμούσε διακαώς) θα απαρτίζεται από 7 μέλη, όλα ορισμένα, 4 από τον υπουργό Παιδείας και 3 από την ιεραρχία. Οι επιλεγμένοι διοικητές θα επιλέγουν και τον πρόεδρο του ακαδημαϊκού συμβουλίου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, εξασφαλίζεται η λειτουργία των σχολών κατά τα πρότυπα που διδάχτηκε ο αρχιεπίσκοπος τον καιρό που διάβαζε στη χούντα, ενώ εξαφανίζεται αυτοδιοίκηση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 16 του Συντάγματος.
Ο έλεγχος που θα ασκείται από τα πάνω θα επεκτείνεται και στον διευθυντή σπουδών, παρέχοντας τη δυνατότητα στους ιεράρχες να καθορίζουν το περιεχόμενο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και να μεθοδεύουν καλύτερα το δρόμο των φοιτητών προς την πνευματική και θρησκευτική μονολιθικότητα, ούτως ώστε κάποια μέρα να τους διαδεχθούν επάξια και έχοντας εμπεδώσει πλήρως τις αρχές της αδελφότητας της Χρυσοπηγής. Ταυτόχρονα, σε αντίθεση με ότι προβλέπει ο νόμος πλαίσιο για τη λειτουργία των ΑΕΙ (1268/82) στο άρθρο 14: «Προϋπόθεση για εκλογή σε θέση ΔΕΠ είναι η κατοχή διδακτορικού διπλώματος», το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αναφέρει (άρθρο 10) πως «Η προϋπόθεση κατοχής διδακτορικού διπλώματος δεν ισχύει κατ’ εξαίρεση, για γνωστικά αντικείμενα εξαιρετικής και αδιαμφισβήτητης ιδιαιτερότητας, για τα οποία δεν είναι δυνατή ή συνήθης η εκπόνηση διδακτορικής διατριβής», χωρίς να δίνεται κανένα παράδειγμα, δημιουργεί επιπλέον υποψίες. Δίνεται η δυνατότητα στους διορισμένους διοικητές να προβαίνουν σε αυθαίρετες προσλήψεις, “βολεύοντας” έτσι «καθηγητές» της εμπιστοσύνης τους. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την κατήχηση και εκτός σχολής (άρθρο 26: οι φοιτητές των προγραμμάτων ιερατικών σπουδών διαμένουν και σιτίζονται υποχρεωτικώς, σε οικοτροφεία που λειτουργούν με ευθύνη της εκκλησίας), δημιουργούν όλες τις προϋποθέσεις για την πλύση εγκεφάλου των μελλοντικών ιερωμένων.
Το μόνο σημείο ομοιότητας με τα υπόλοιπα ΑΕΙ είναι η χορήγηση ισότιμων πτυχίων (άρθρο 3). Αυτή η διάταξη παρέχει στους απόφοιτους τη δυνατότητα να προσφεύγουν στη δικαιοσύνη για να διεκδικήσουν, για παράδειγμα, δικαίωμα διδασκαλίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και να δικαιωθούν πιθανότατα με βάση τη αρχή της ισοπολιτείας. Είναι φανερό πως τότε θα μπορούν να προπαγανδίσουν το δογματισμό τους στη νέα γενιά σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι ήδη συμβαίνει (πρόπερσι είχε κυκλοφορήσει στα σχολεία CD κατά των αμβλώσεων) και να έχουμε φαινόμενα παρόμοια με των ΗΠΑ (άρνηση της θεωρίας του Δαρβίνου).
Ο στόχος των σχολών όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί. Η «παροχή εκπαίδευσης και η διεξαγωγή έρευνας αντίστοιχης με την πανεπιστημιακή» είναι απραγματοποίητη, αφού προϋποθέτει ακαδημαϊκή ελευθερία και ελεύθερη επιστημονική αναζήτηση. Η αποστολή των ακαδημιών «να αναπτύξουν στους φοιτητές τους πνεύμα ενότητας αγάπης, συνεργασίας με στόχο την ειρηνική και αρμονική συμβίωση σε εθνικό και οικουμενικό επίπεδο», προκαλεί χαμόγελα, αφού οι ιεράρχες, από τους οποίους ουσιαστικά θα διευθύνονται, επανειλημμένα εκφράζουν ρατσιστικά σχόλια και εκφωνούν εθνικιστικούς λόγους, που μονάχα προς την αντίθετη κατεύθυνση οδηγούν.
Εκτός των άλλων, τη στιγμή που η κυβέρνηση υποχρηματοδοτεί την εκπαίδευση και δεν έχει εκπληρώσει τις υποσχέσεις της για αύξηση της χρηματοδότησής της, αποτελεί πρόκληση η δημιουργία και συντήρηση 4 ΑΕΙ για την εξυπηρέτηση της εκκλησιαστικής ηγεσίας, η οποία διευθύνει μια τεράστια κινητή και ακίνητη περιουσία, η οποία δεν φορολογείται καν. Η προσπάθεια ισχυροποίησης της ιεραρχίας και του εκκλησιαστικού κατεστημένου είναι απαράδεκτη.

ΖΗΤΑΜΕ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΑΝΩΤΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

Κείμενο ΕΓΚΕΛΑΔΟΥ-Δ.Α.Ρ.Α.Σ Πολιτικων Μηχανικων ΕΜΠ (πηγη:www.ntua.gr/egelados).

6,44% H Εναλλακτική Κίνηση Πολιτών Ρεθύμνου στις Νομαρχιακές εκλογές.

Η Εναλλακτική Κίνηση Πολιτών Ρεθύμνου με επικεφαλής τον Μανώλη Αυγενάκη,κατέγραψε ποσοστό 6,44%,ήτοι 3.428 ψήφους και κέρδισε μία έδρα στο Νομαρχιακό Συμβούλιο.

ΟΤΑΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ...

Το πιο γοητευτικό στοιχείο της ιστορίας είναι το αστάθμητο, αυτό που κανένας δεν περιμένει, αυτό που κανένας δεν προβλέπει. Έτσι, ενώ, όπως και εσύ, χιλιάδες μαθητές ζούσαν μέσα στον καταναγκασμό και το άγχος των εξετάσεων, χιλιάδες φοιτητές είχαν σταματήσει να ασχολούνται με τα μαθήματα που θα έδιναν. Όχι γιατί ξαφνικά σταμάτησε να τους απασχολεί το μέλλον τους ή γιατί είναι όλοι τεμπέληδες, αλλά γιατί κατάλαβαν ότι κάποιες φόρες δεν φτάνει απλά να διαβάζεις και να κοιτάς την δουλειά σου.
Έτσι άρχισαν οι φοιτητές να γεμίζουν κατά χιλιάδες τα αμφιθέατρα και τους δρόμους αφήνοντας πίσω τους σαν παρακαταθήκη τις πιο μαζικές διαδικασίες των τελευταίων 16 χρόνων. Όλα αυτά μάλιστα έγιναν πέρα και έξω από την θέληση και τον σχεδιασμό των τριών πρώτων σε πανελλαδική καταγραφή φοιτητικών παρατάξεων, δηλαδή της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ και της ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗΣ. Αφορμή ήταν ο καινούργιος νόμος πλαίσιο που η ΝΔ ήθελε να ψηφίσει μέσα στο κατακαλόκαιρο με τις σχολές προφανώς κλειστές.
Ένας νόμος που από την μία έρχεται να μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε ένα αυταρχικό κολέγιο εντατικοποιώντας τους όρους σπουδών και εξαφανίζοντας κάθε ψήγμα κριτικής σκέψης και από τη άλλη στρώνει το χαλί στην δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, αποτελώντας έτσι προπομπό της αναθεώρησης του άρθρου 16 του συντάγματος, που από κοινού ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν σχεδιάσει. Δεν είναι τυχαίο ότι φέτος η κυβέρνηση φρόντισε ώστε 65.000 μαθητές να μείνουν εκτός ΑΕΙ-ΤΕΙ δημιουργώντας έτσι την απαραίτητη πελατεία για τους εμπόρους εκπαίδευσης.
Η κυβέρνηση επέλεξε να απαντήσει στους φοιτητές με το μόνο μέσο που της είχε μείνει. Την καταστολή και την αστυνομική βία. Δεν μας φόβισε όμως ούτε μας σταμάτησε γιατί ξέραμε πλέον πώς να νικήσουμε. Γιατί πρώτα από όλα είχαμε επιλέξει το δρόμο της συλλογικότητας, τον δρόμο της κοινής δράσης με μοναδική βάση τα κοινά προβλήματα. Το αποτέλεσμα; Ο νόμος να μην έχει ψηφιστεί ακόμα. Τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αποδείξουμε ότι κάποια λουλούδια δεν ανθίζουν μόνο την άνοιξη αλλά και το φθινόπωρο και το πιο όμορφο από αυτά τα λουλούδια είναι η αντίσταση.
Σε αυτή την υπόθεση δεν περισσεύει κανείς και μόνο αν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να κερδίσουμε. Γιατί σίγουρα χρειάζονται αλλαγές σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να σκοτώνει τα όνειρα μας, αλλά αυτές οι αλλαγές είναι πάνω από όλα δικιά μας υπόθεση και όχι κάποιων γραφειοκρατών.

Ένα μικρό χρονικό του κινήματος...

Απρίλης-Αύγουστος 2005: Η κυβέρνηση ψηφίζει σχεδόν ανενόχλητη τον Απρίλη το νόμο για το ΔΟΑΤΑΠ και στο θερινό τμήμα τους νόμους για την Αξιολόγηση και τα ΙΔΒΜ. Το επανασυσταθέν ΕΣΥΠ χρεοκοπεί.
Σεπτέμβρης 2005- Απρίλης 2006: Οι ψηφισμένοι νόμοι ουσιαστικά παραμένουν ανενεργοί. Με κατά τόπους αποφάσεις (π.χ. Σύγκλητος ΕΜΠ) καθηγητές-φοιτητές αποφασίζουν τη μη εφαρμογή τους, πραγματοποιώντας παράλληλα μικρής διάρκειας απεργίες. Η κυβέρνηση διορίζει αυθαίρετα επιτροπή 8 «σοφών» πανεπιστημιακών για να επεξεργαστούν την αλλαγή του Νόμου Πλαίσιο και δηλώνει ότι προτίθεται να αναθεωρήσει το άρθρο 16 του Συντάγματος. Ωστόσο οι φοιτητές αδυνατούν ακόμα να αντιταχθούν ενιαία και αποτελεσματικά.
4-7 Μάη: Διοργάνωση 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στην Αθήνα. Η μαζικότατη πορεία στο κέντρο της Αθήνας μετά και τις φοιτητικές - εργατικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία μας δείχνουν το δρόμο της νίκης απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης, το δρόμος της ενότητας στη βάση των κοινών προβλημάτων.
8-14 Μάη: Οι πρώτες καταλήψεις σε Αθήνα, Γιάννενα και Κρήτη είναι γεγονός.
15-21 Μάη: Οι καταλήψεις φτάνουν τις 63. Στην Πάτρα 18 από τις 21 σχολές και στο ΕΜΠ 8 από τις 9 τελούν υπο κατάληψη. ΔΑΠ και ΠΑΣΠ απέχουν από τις συνελεύσεις, ενώ η ΠΚΣ αρνείται τη συμπόρευση με τις άλλες δυνάμεις της φοιτητικής αριστεράς και τους ανένταχτους φοιτητές που συσπειρώνονται μαζί τους. 5.000 φοιτητές διαδηλώνουν στο παναθηναϊκό συλλαλητήριο στις 18/5. Ακολουθεί συντονιστικό κατειλημμένων σχολών και Γενικών Συνελεύσεων.
22-28 Μάη: Καταλαμβάνονται η ΑΣΟΕΕ, η Νομική Αθήνας, το Πανεπιστήμιο Πειραιά και οι σχολές της Θράκης. Η πανελλαδική πορεία στις 25/5 ξεπερνά τις 8.000. Οι καταλήψεις φτάνουν τις 186.
29 Μάη - 4 Ιούνη: Οι καταλήψεις συνεχίζουν να αυξάνονται φτάνοντας τις 218. Δυναμικά στο χορό μπαίνουν και τα ΤΕΙ που αριθμούν 48 καταλήψεις. Αποκορύφωμα αποτελούν οι κατά τόπους πορείες και αυτή της Αθήνας της 1ης Ιούνη που ξεπερνά τις 12.000. Η αστυνομία απαντά με βία και δακρυγόνα.
· 5-11 Ιούνη: Όλα τα πανεπιστήμια της Ελλάδας είναι κατειλημμένα. Ιστορικές θα μείνουν οι συνελεύσεις του ΠΑ.ΜΑΚ. (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας) όπου 2000 αποφασίζουν κατάληψη, της Νομικής Αθήνας, της ΑΣΟΕΕ και της Φιλοσοφικής όπου με συντριπτικές πλειοψηφίες γίνεται το ίδιο. Η ΔΑΠ προσπαθεί απεγνωσμένα και ανεπιτυχώς να «σώσει» την κατάσταση. Η ΠΚΣ, η οποία επί ένα μήνα πυροβολούσε τα κοινά πλαίσια κατάληψης, προσχωρεί άνευ όρων στις καταλήψεις. Το Φοιτητικό Κίνημα του 2006 θα σημαδευθεί από την πανελλαδική πορεία της 8ης Ιούνη. 25.000 φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενοι καταστέλλονται με τρομακτική βία από την αστυνομία. Τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στα μπλοκ των Συλλόγων προκαλώντας 200 τραυματισμούς και πραγματοποιώντας 40 προσαγωγές και 4 συλλήψεις φοιτητών. Με κοινή τους ανακοίνωση, φοιτητές και καθηγητές, πολιορκούμενοι μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου από την αστυνομία, ζητούν να μην αλλάξει ο Νόμος Πλαίσιο, να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16, να καταργηθούν οι ψηφισμένοι νόμοι και να παραιτηθεί άμεσα η Υπουργός Παιδείας.
12-18 Ιούνη: Η Υπουργός μετά τις πιέσεις του κινήματος, ανακοινώνει ότι δε θα ψηφίσει τελικά το νόμο μέσα στο καλοκαίρι. Στις 15/6 πραγματοποιείται παναθηναϊκή διαδήλωση που αγγίζει τα νούμερα της προηγούμενης πανελλαδικής. Εκπρόσωποι των Συλλόγων καταθέτουν στο υπουργείο τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων.
19-28 Ιούνη: 428 σχολές σε ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι κατειλημμένες, ενώ δημοσιοποιείται το προσχέδιο νόμου. Η ΑΔΕΔΥ κηρύσσει απεργία και η ΓΣΕΕ στάση εργασίας για τις 22/6 όπου 10.000 διαδηλωτές βγαίνουν για ακόμη μια φορά στο δρόμο. Στις 27/6 πραγματοποιούνται κινητοποιήσεις ενάντια στη σύνοδο Υπουργών Παιδείας και Εμπορίου του ΟΟΣΑ που συνεδριάζει στην Αθήνα. Για άλλη μια φορά η αστυνομία απαντάει στην πορεία με ωμή βία, εγκλωβίζοντας παράλληλα πολλές ώρες στο κτίριο της Νομικής χιλιάδες φοιτητών.
29 Ιούνη - 3 Ιούλη: Οι καταλήψεις κλείνουν υποσχόμενες θερμή συνέχεια απο Σεπτέμβρη με πρώτο κινηματικό ραντεβού στη Δ.Ε.Θ 9 Σεπτέμβρη…