Δευτέρα, Οκτωβρίου 02, 2006

ΟΤΑΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ...

Το πιο γοητευτικό στοιχείο της ιστορίας είναι το αστάθμητο, αυτό που κανένας δεν περιμένει, αυτό που κανένας δεν προβλέπει. Έτσι, ενώ, όπως και εσύ, χιλιάδες μαθητές ζούσαν μέσα στον καταναγκασμό και το άγχος των εξετάσεων, χιλιάδες φοιτητές είχαν σταματήσει να ασχολούνται με τα μαθήματα που θα έδιναν. Όχι γιατί ξαφνικά σταμάτησε να τους απασχολεί το μέλλον τους ή γιατί είναι όλοι τεμπέληδες, αλλά γιατί κατάλαβαν ότι κάποιες φόρες δεν φτάνει απλά να διαβάζεις και να κοιτάς την δουλειά σου.
Έτσι άρχισαν οι φοιτητές να γεμίζουν κατά χιλιάδες τα αμφιθέατρα και τους δρόμους αφήνοντας πίσω τους σαν παρακαταθήκη τις πιο μαζικές διαδικασίες των τελευταίων 16 χρόνων. Όλα αυτά μάλιστα έγιναν πέρα και έξω από την θέληση και τον σχεδιασμό των τριών πρώτων σε πανελλαδική καταγραφή φοιτητικών παρατάξεων, δηλαδή της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ και της ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗΣ. Αφορμή ήταν ο καινούργιος νόμος πλαίσιο που η ΝΔ ήθελε να ψηφίσει μέσα στο κατακαλόκαιρο με τις σχολές προφανώς κλειστές.
Ένας νόμος που από την μία έρχεται να μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε ένα αυταρχικό κολέγιο εντατικοποιώντας τους όρους σπουδών και εξαφανίζοντας κάθε ψήγμα κριτικής σκέψης και από τη άλλη στρώνει το χαλί στην δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, αποτελώντας έτσι προπομπό της αναθεώρησης του άρθρου 16 του συντάγματος, που από κοινού ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν σχεδιάσει. Δεν είναι τυχαίο ότι φέτος η κυβέρνηση φρόντισε ώστε 65.000 μαθητές να μείνουν εκτός ΑΕΙ-ΤΕΙ δημιουργώντας έτσι την απαραίτητη πελατεία για τους εμπόρους εκπαίδευσης.
Η κυβέρνηση επέλεξε να απαντήσει στους φοιτητές με το μόνο μέσο που της είχε μείνει. Την καταστολή και την αστυνομική βία. Δεν μας φόβισε όμως ούτε μας σταμάτησε γιατί ξέραμε πλέον πώς να νικήσουμε. Γιατί πρώτα από όλα είχαμε επιλέξει το δρόμο της συλλογικότητας, τον δρόμο της κοινής δράσης με μοναδική βάση τα κοινά προβλήματα. Το αποτέλεσμα; Ο νόμος να μην έχει ψηφιστεί ακόμα. Τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αποδείξουμε ότι κάποια λουλούδια δεν ανθίζουν μόνο την άνοιξη αλλά και το φθινόπωρο και το πιο όμορφο από αυτά τα λουλούδια είναι η αντίσταση.
Σε αυτή την υπόθεση δεν περισσεύει κανείς και μόνο αν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να κερδίσουμε. Γιατί σίγουρα χρειάζονται αλλαγές σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να σκοτώνει τα όνειρα μας, αλλά αυτές οι αλλαγές είναι πάνω από όλα δικιά μας υπόθεση και όχι κάποιων γραφειοκρατών.

Ένα μικρό χρονικό του κινήματος...

Απρίλης-Αύγουστος 2005: Η κυβέρνηση ψηφίζει σχεδόν ανενόχλητη τον Απρίλη το νόμο για το ΔΟΑΤΑΠ και στο θερινό τμήμα τους νόμους για την Αξιολόγηση και τα ΙΔΒΜ. Το επανασυσταθέν ΕΣΥΠ χρεοκοπεί.
Σεπτέμβρης 2005- Απρίλης 2006: Οι ψηφισμένοι νόμοι ουσιαστικά παραμένουν ανενεργοί. Με κατά τόπους αποφάσεις (π.χ. Σύγκλητος ΕΜΠ) καθηγητές-φοιτητές αποφασίζουν τη μη εφαρμογή τους, πραγματοποιώντας παράλληλα μικρής διάρκειας απεργίες. Η κυβέρνηση διορίζει αυθαίρετα επιτροπή 8 «σοφών» πανεπιστημιακών για να επεξεργαστούν την αλλαγή του Νόμου Πλαίσιο και δηλώνει ότι προτίθεται να αναθεωρήσει το άρθρο 16 του Συντάγματος. Ωστόσο οι φοιτητές αδυνατούν ακόμα να αντιταχθούν ενιαία και αποτελεσματικά.
4-7 Μάη: Διοργάνωση 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στην Αθήνα. Η μαζικότατη πορεία στο κέντρο της Αθήνας μετά και τις φοιτητικές - εργατικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία μας δείχνουν το δρόμο της νίκης απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης, το δρόμος της ενότητας στη βάση των κοινών προβλημάτων.
8-14 Μάη: Οι πρώτες καταλήψεις σε Αθήνα, Γιάννενα και Κρήτη είναι γεγονός.
15-21 Μάη: Οι καταλήψεις φτάνουν τις 63. Στην Πάτρα 18 από τις 21 σχολές και στο ΕΜΠ 8 από τις 9 τελούν υπο κατάληψη. ΔΑΠ και ΠΑΣΠ απέχουν από τις συνελεύσεις, ενώ η ΠΚΣ αρνείται τη συμπόρευση με τις άλλες δυνάμεις της φοιτητικής αριστεράς και τους ανένταχτους φοιτητές που συσπειρώνονται μαζί τους. 5.000 φοιτητές διαδηλώνουν στο παναθηναϊκό συλλαλητήριο στις 18/5. Ακολουθεί συντονιστικό κατειλημμένων σχολών και Γενικών Συνελεύσεων.
22-28 Μάη: Καταλαμβάνονται η ΑΣΟΕΕ, η Νομική Αθήνας, το Πανεπιστήμιο Πειραιά και οι σχολές της Θράκης. Η πανελλαδική πορεία στις 25/5 ξεπερνά τις 8.000. Οι καταλήψεις φτάνουν τις 186.
29 Μάη - 4 Ιούνη: Οι καταλήψεις συνεχίζουν να αυξάνονται φτάνοντας τις 218. Δυναμικά στο χορό μπαίνουν και τα ΤΕΙ που αριθμούν 48 καταλήψεις. Αποκορύφωμα αποτελούν οι κατά τόπους πορείες και αυτή της Αθήνας της 1ης Ιούνη που ξεπερνά τις 12.000. Η αστυνομία απαντά με βία και δακρυγόνα.
· 5-11 Ιούνη: Όλα τα πανεπιστήμια της Ελλάδας είναι κατειλημμένα. Ιστορικές θα μείνουν οι συνελεύσεις του ΠΑ.ΜΑΚ. (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας) όπου 2000 αποφασίζουν κατάληψη, της Νομικής Αθήνας, της ΑΣΟΕΕ και της Φιλοσοφικής όπου με συντριπτικές πλειοψηφίες γίνεται το ίδιο. Η ΔΑΠ προσπαθεί απεγνωσμένα και ανεπιτυχώς να «σώσει» την κατάσταση. Η ΠΚΣ, η οποία επί ένα μήνα πυροβολούσε τα κοινά πλαίσια κατάληψης, προσχωρεί άνευ όρων στις καταλήψεις. Το Φοιτητικό Κίνημα του 2006 θα σημαδευθεί από την πανελλαδική πορεία της 8ης Ιούνη. 25.000 φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενοι καταστέλλονται με τρομακτική βία από την αστυνομία. Τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στα μπλοκ των Συλλόγων προκαλώντας 200 τραυματισμούς και πραγματοποιώντας 40 προσαγωγές και 4 συλλήψεις φοιτητών. Με κοινή τους ανακοίνωση, φοιτητές και καθηγητές, πολιορκούμενοι μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου από την αστυνομία, ζητούν να μην αλλάξει ο Νόμος Πλαίσιο, να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16, να καταργηθούν οι ψηφισμένοι νόμοι και να παραιτηθεί άμεσα η Υπουργός Παιδείας.
12-18 Ιούνη: Η Υπουργός μετά τις πιέσεις του κινήματος, ανακοινώνει ότι δε θα ψηφίσει τελικά το νόμο μέσα στο καλοκαίρι. Στις 15/6 πραγματοποιείται παναθηναϊκή διαδήλωση που αγγίζει τα νούμερα της προηγούμενης πανελλαδικής. Εκπρόσωποι των Συλλόγων καταθέτουν στο υπουργείο τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων.
19-28 Ιούνη: 428 σχολές σε ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι κατειλημμένες, ενώ δημοσιοποιείται το προσχέδιο νόμου. Η ΑΔΕΔΥ κηρύσσει απεργία και η ΓΣΕΕ στάση εργασίας για τις 22/6 όπου 10.000 διαδηλωτές βγαίνουν για ακόμη μια φορά στο δρόμο. Στις 27/6 πραγματοποιούνται κινητοποιήσεις ενάντια στη σύνοδο Υπουργών Παιδείας και Εμπορίου του ΟΟΣΑ που συνεδριάζει στην Αθήνα. Για άλλη μια φορά η αστυνομία απαντάει στην πορεία με ωμή βία, εγκλωβίζοντας παράλληλα πολλές ώρες στο κτίριο της Νομικής χιλιάδες φοιτητών.
29 Ιούνη - 3 Ιούλη: Οι καταλήψεις κλείνουν υποσχόμενες θερμή συνέχεια απο Σεπτέμβρη με πρώτο κινηματικό ραντεβού στη Δ.Ε.Θ 9 Σεπτέμβρη…

Δεν υπάρχουν σχόλια: